Gilles Ledure studeerde musicologie aan de universiteiten van Leuven en Parijs. Sinds 2011 leidt hij als algemeen en artistiek directeur het Brusselse cultuurhuis Flagey. Zijn carrière in de muziekwereld begon hij in België bij De Munt en het Nationaal Orkest van België, maar in 2006 trok hij naar Luxemburg om er het Orchestre Philharmonique du Luxembourg te leiden en kort nadien naar Frankrijk, waar hij tot 2011 artistiek directeur was van het Orchestre National de Lille en van het Lille Piano Festival. In 2003 richtte hij Tactus (Young Composers’ Forum) op, de vzw die jonge componisten steunt bij de creatie en de uitvoering van orkestwerken in samenwerking met verschillende culturele instellingen. Gilles Ledure hecht veel belang aan de opleiding van jonge talenten: hij zetelt in de Raden van Bestuur van de Koningin Elisabethwedstrijd en het Koninklijk Conservatorium Brussel. In 2014 werd hij benoemd tot Chevalier des Arts et des Lettres in Frankrijk, voor zijn bijdrage tot de culturele en artistieke relaties tussen België en Frankrijk.

Natalie Clein won op zestienjarige leeftijd zowel de Eurovision Young Musicians in Warschau als de titel van BBC Young Musician of the Year. Ze ontving de ‘Queen Elizabeth the Queen Mother Rosebowl Scholarship’ van het Royal College of Music in Londen en vervolmaakte zich bij Heinrich Schiff in Wenen. Ze maakte opnames voor Hyperion en EMI, waarmee ze een Diapason d’Or en een Classical Brit award won. In 2021 werd ze benoemd tot Officer of the Order of the British Empire (OBE) voor haar verdiensten voor de muziek. Natalie Clein heeft samengewerkt met orkesten zoals de Philharmonia, Hallé Orchestra, City of Birmingham Symphony, Orchestre Symphonique de Montréal, Orchestre National de Lyon, New Zealand Symphony en Opole Philharmonic. Ze treedt op met artiesten als Marianna Shirinyan, Anthony Marwood, Cedric Pescia, Martha Argerich, Ian Bostridge, Simon Keenlyside, Imogen Cooper, Lars Vogt en Isabelle Faust. Als groot voorstander van hedendaagse muziek bracht ze reeds werken van Sir John Tavener, Charlotte Bray, Brian Elias en Thomas Larcher in première. Ze doceert aan de Hochschule für Musik und Theater in Rostock en het Royal College of Music.

Roel Dieltiens is een Belgische cellist die internationaal aanzien geniet vanwege zijn expressieve speelstijl en stilistische veelzijdigheid. Gedurende meer dan 45 jaar bouwde hij een opmerkelijke carrière uit als solist en kamermusicus. Zowel op de barokcello als de moderne cello wist hij een unieke stem te ontwikkelen, die veelvuldig werd opgenomen en gelauwerd wegens het intense muzikale engagement, de verfijnde frasering en het steeds aanwezige sterk retorische karakter. Zijn uitgebreide repertoire gaat van vroeg-barok over romantiek tot en met hedendaagse composities. Roel Dieltiens is de oprichter van het spraakmakende Ensemble Explorations en leidde twee decennia lang een celloklas aan de Hochschule der Künste in Zürich. Daarnaast geeft hij regelmatig masterclasses en is hij een gewaardeerd jurylid van grote cellowedstrijden wereldwijd.

Valentin Erben heeft gestudeerd in München, in Wenen, in Parijs bij André Navarra en Josef Calvet, en in Cincinnati bij het LaSalle Quartet. In 1970 richtte hij mee het Alban Berg Quartet op, waarmee hij tot 2008 wereldwijd optrad. Nadien is hij zich steeds meer gaan toeleggen op lesgeven. Hij geeft doceert aan de Universität für Musik und darstellende Kunst Wien, de Hochschule für Musik und Tanz in Keulen, de Summer School in Hamburg, de Accademia Musicale Chigiana in Siena en sinds 1995 in het ProQuartet-CEMC-programma in Parijs. Daarnaast treedt hij zowel als solist op, als in samenwerking met andere strijkkwartetten zoals het Belcea Quartet, waarmee hij het Strijkkwintet van Schubert opnam voor EMI, het Arditti Quartett, Quatuor Ysaÿe en het Apollon Musagète Quartett. Hij werkt bovendien samen met talrijke componisten, zangers en dansers. Tot zijn recente opnames behoren de volledige Beethoven-sonates met Shani Diluka en de zes cellosuites van Bach gecombineerd met orgelkoralen, uitgevoerd door zijn zoon Sebastian Erben op het beroemde Bruckner-orgel in de abdij van Sankt Florian.

Sinds Ophélie Gaillard in 2003 werd verkozen tot ‘beloftevolle instrumentale solist’ bij de Victoires de la Musique Classique, speelde ze recitals doorheen Azië en Europa en trad ze op met orkesten zoals het Monte-Carlo Philharmonic Orchestra, het Orchestre national de Metz, het Royal Philharmonic Orchestra, het Czech National Symphony Orchestra en de New Japan Philharmonic. Ze werkt nauw samen met hedendaagse componisten en zet sterk in op nieuwe compositieopdrachten. Voor het label Aparté bracht ze zowel volledige verzamelingen als thematische albums uit. In 2025 verscheen haar jongste album, Cello Tango. Ophélie Gaillard werkt regelmatig samen met artiesten uit diverse disciplines, waaronder acteurs, dansers, choreografen en zangers. In 2005 richtte ze het Pulcinella Orchestra op, dat ze aan de cello dirigeert en waarmee ze 17e- en 18e-eeuws repertoire op historische instrumenten verkent. Ze is professor aan de Haute École de Musique de Genève sinds 2014, geeft internationale masterclasses en werd uitgenodigd als jurylid bij wedstrijden zoals het concours van de ARD in München, het Bach Wettbewerb in Leipzig, het Concours de Genève en de Isang Yun Competition in Korea.

Anne Gastinel begon haar studies aan het Conservatoire National Supérieur de Lyon op elfjarige leeftijd en vervolmaakte zich later bij Yo-Yo Ma, János Starker en Paul Tortelier. Ze won talrijke prijzen op internationale wedstrijden en kreeg brede bekendheid door haar deelname aan de Eurovision Young Musicians Competition van 1990. In 1997 werd ze gekozen om een jaar lang de legendarische ‘Goffriller’ cello van Pablo Casals te bespelen. In 2006 ontving ze de Victoire de la Musique voor ‘Instrumentale soliste’. Anne Gastinel trad op in zalen zoals het Théâtre des Champs-Élysées, de Philharmonie de Paris, de Wiener Musikverein, Suntory Hall in Tokio, Victoria Hall in Genève, Wigmore Hall in Londen en het Concertgebouw in Amsterdam, naast meesters als Yehudi Menuhin, Mstislav Rostropovitsj en Kurt Sanderling. In kamermuziekverband deelt ze het podium met Claire Désert, het Quatuor Hermès, Andreas Ottensamer, David Grimal en Philippe Cassard, Xavier Phillips en de French Cellos. Haar opnames werden bekroond met onder andere een ‘Choc’ van Classica en een ‘Diapason d’Or’. Sinds 2003 is ze docente aan het Conservatoire National Supérieur de Lyon en sinds 2022 ook aan de Académie Jaroussky.

Benjamin Glorieux beweegt zich moeiteloos tussen verschillende tijdperken en stijlen. Zijn werk vertrekt vanuit een diepe verbondenheid met het verleden, terwijl hij tegelijk op zoek gaat naar een persoonlijke, hedendaagse muzikale taal. Daarbij weet hij traditie en vernieuwing telkens opnieuw samen te brengen. Zijn artistieke parcours is opvallend veelzijdig : hij geeft klassieke recitals, trekt te voet met zijn cello van Arnstadt naar Lübeck, dirigeert enthousiaste amateurstrijkers en verkent elektronische soundscapes met modulaire synthesizers. Tegelijk kiest hij bewust voor darmsnaren om de warme klank van het romantische repertoire te herontdekken. Die openheid leidt tot uiteenlopende projecten : intieme en avontuurlijke concerten, lezingen, tentoonstellingen, singer-songwriterprojecten en hybride uitvoeringen. Momenteel schrijft Benjamin Glorieux de muziek voor de nieuwe film van Felix van Groeningen, werkt hij aan een concert voor de komende Cello Biënnale Amsterdam en doet hij doctoraatsonderzoek aan het Koninklijk Conservatorium Brussel naar de muziek van de Belgische cellist François Servais.

Marie Hallynck, gevestigde soliste, kamermuzikante en gedreven pedagoge, studeerde bij Reine Flachot, Edmond Baert, János Starker en Natalia Gutman. Ze is laureate van de Eurovision Young Musicians Competition (1992) en van de Association Juventus. In 2000 was ze Rising Star van het ECHO netwerk en in 2002 werd ze door de Belgische pers verkozen tot Muzikante van het Jaar. Ze concerteerde als soliste met orkesten zoals de filharmonische orkesten van Rotterdam en Sint-Petersburg, het Kamerorkest van het Concertgebouw Amsterdam, Brussels Philharmonic en het Belgian National Orchestra. Zowel in concert als in cd-opnames is ze een fervent verdedigster van het Belgische repertoire en bracht ze concerti in première van Peter Swinnen, Hao-Fu Zhang, Jean- Paul Dessy en Dirk Brossé, van wie ze het concerto opnam als soliste met het London Symphony Orchestra. In duo met Cédric Tiberghien maakte ze enkele opmerkelijke opnames. In 2006 richtte ze het ensemble Kheops op, samen met pianist Muhiddin Dürrüoglu en klarinettist Ronald Van Spaendonck, wat haar in staat stelt een breed kamermuziekrepertoire aan te boren. Sinds haar negentiende geeft ze les aan het Conservatoire royal de Bruxelles.

Gregor Horsch is sinds 1997 eerste solocellist bij het Koninklijk Concertgebouworkest in Amsterdam, studeerde in Freiburg bij Christoph Henkel en in Manchester bij Ralph Kirshbaum. Als winnaar van de Pierre Fournier Award (1988), het Internationaal Celloconcours van Scheveningen (1989) en het Concours Gaspar Cassadó in Firenze (1990) combineert Gregor Horsch zijn werk in het orkest met een gevarieerde carrière als solist, kamermusicus en docent. Hij speelde soloconcerten onder leiding van o.a. Evgeny Svetlanov, Leonard Slatkin, Hans Vonk, Alan Gilbert en Andris Nelsons, en kamermuziek met partners als Emmanuel Ax, Menahem Pressler, Yefim Bronfman, Vadim Repin, Sarah Chang, Janine Jansen en Tabea Zimmermann. Hij bracht ook werken van Tristan Keuris, Wolfgang Rihm en György Kurtág in première. Gregor Horsch was te gast op festivals als het International Cellofestival Manchester, de Cello Biënnale Amsterdam, de BBC Chamber Proms, het Delft Chamber Music Festival en het Holland Festival. Zijn cd-opnames met werken van Julius Röntgen en Emanuel Móor werden in de vakpers alom geprezen. Na lesopdrachten aan de conservatoria van Den Haag, Amsterdam en Manchester, is hij sinds 2009 Professor Violoncello aan de Robert Schumann Hochschule in Düsseldorf.

Anssi Karttunen volgde les bij Erkki Rautio, William Pleeth, Jacqueline du Pré en Tibor de Machula. Als vurig verdediger van de hedendaagse muziek droeg zijn samenwerking met talrijke componisten bij tot de ontwikkeling van de cellotechniek ; en velen onder hen, Salonen, Lindberg, Saariaho, Tan Dun, Wallin, Dusapin en Jolas hebben werken voor hem geschreven. Hij bracht al meer dan 230 wereldpremières. Zijn nieuwsgierigheid kent geen grenzen, noch wat het instrument zelf betreft (hij speelt graag barokcello, piccolo of zelfs elektrische cello), noch in zijn repertoire. Zijn eclectische discografie omvat talloze hedendaagse werken, maar evengoed de sonates van Beethoven op historische instrumenten. Hij was solocellist van het London Sinfonietta en richtte het strijktrio Zebra Trio op. Van 1994 tot 1998 was Anssi Karttunen artistiek directeur van het kamerorkest Avanti ! Hij leidde ook de Biënnale van Helsinki, in 1995 en in 1999, en het festival Musica Nova Helsinki in 2015. Sinds 2008 staat hij aan het hoofd van Creative Dialogue, een atelier voor componisten en uitvoerders. Hij woont in Parijs, waar hij lesgeeft aan de École Normale de Musique.

Daniel Müller-Schott wordt beschouwd als een van de toonaangevende cellisten van zijn generatie en legt in zijn werk graag verbanden tussen muziek, literatuur en beeldende kunst. Hij treedt wereldwijd op met orkesten zoals de symfonische orkesten van Londen, Indianapolis, San Francisco, Sydney en Tasmanië, evenals met de Auckland Philharmonia. In de loop van zijn carrière werkte hij samen met dirigenten als Karina Canellakis, Christoph Eschenbach, Iván Fischer, Alan Gilbert, Fabio Luisi, Andris Nelsons, Kirill Petrenko, Dalia Stasevska en Simone Young. Samen met dirigent Wilson Hermanto richtte hij in Zwitserland het Vevey Spring Classic Festival op. Zijn repertoire strekt zich uit van de barok tot hedendaagse muziek, en hij zet zich actief in voor de uitbreiding van het cellorepertoire door nieuwe compositieopdrachten. Als kamermusicus deelt hij het podium met onder meer Anne-Sophie Mutter, Janine Jansen, Julia Fischer, Francesco Piemontesi, het Quatuor Modigliani en het Quatuor Ébène. Gedurende een carrière van meer dan dertig jaar bouwde hij een discografie uit van ruim dertig albums, bekroond met prijzen zoals de ‘Diapason d’Or’ en de International Classical Music Award.

Sharon Robinson won de Avery Fisher Recital Award, de Piatigorsky Memorial Award, de Pro Musicis Award en werd genomineerd voor de Grammy Awards. Ze treedt regelmatig op als soliste, met orkest en in kamermuziekverband, o.a. met het ESPRESSIVO ! pianokwartet. Samen met haar echtgenoot, violist en dirigent Jaime Laredo, bracht ze het Dubbelconcert van André Previn in première, met de orkesten van Austin, Cincinnati, Detroit, Kansas City, Toronto, het Pacific Symphony Orchestra, het Zweeds Kamerorkest en de Deutsche Kammerphilharmonie. In 2009 werden Sharon Robinson en Jaime Laredo samen artistiek leiders van de Linton Chamber Music Series in Cincinnati. Ze zijn ook artistiek directeurs van de Hudson Valley Chamber Music Circle aan het Bard College en artistiek adviseurs van het Brattleboro Music Center in Vermont. Sharon Robinson heeft talrijke opnames gemaakt, zowel als soliste als met het Kalichstein-Laredo-Robinson Trio. BRIDGE Records bracht Triple Doubles uit, een cd met drie creaties van dubbelconcerten die voor haar en haar echtgenoot zijn geschreven door Daron Hagen, Richard Danielpour en David Ludwig. In 2012 trad ze toe tot de faculteit van het Cleveland Institute of Music.

Jan Vogler heeft over de hele wereld opgetreden met toonaangevende orkesten zoals de London Philharmonic, de New York Philharmonic, het Deutsches Symphonie-Orchester Berlin en het Leipzig Gewandhaus Orchestra. Hij gaf premières van werken van hedendaagse componisten als Tigran Mansurian, John Harbison, Wolfgang Rihm, Jörg Widmann, Nico Muhly en Zhou Long. Naast zijn concertactiviteiten als solist zoekt hij voortdurend naar nieuwe manieren om muziek te combineren met andere kunsten. Zo werkte hij samen met dichteres Amanda Gorman, waarbij haar moderne gedichten uitgevoerd werden met cellosuites van Bach, en met acteur Bill Murray in het gezamenlijke project Bill Murray, Jan Vogler & Friends - New Worlds. Jan Vogler heeft circa 20 cd’s opgenomen voor het label Sony Classical, waaronder een bekroonde opname van Dvořáks Concerto voor cello met de New York Philharmonic. Sinds 2001 is hij artistiek directeur van het Moritzburg Festival en sinds 2008 intendant van de Dresdner Musikfestspiele. Hij werd onderscheiden met onder andere de European Award for Culture, de Erich Kästner Award en de Orde van Verdienste van de Bondsrepubliek Duitsland.

Jian Wang begon op vierjarige leeftijd cello te spelen bij zijn vader en ging later studeren aan het Conservatorium van Shanghai. Opgemerkt door Isaac Stern tijdens de opnames van de documentaire From Mao to Mozart, ging hij in 1985 naar de Yale School of Music, waar hij bij Aldo Parisot studeerde. Sindsdien heeft hij opgetreden met vele prestigieuze orkesten waaronder de Berliner Philharmoniker, het Koninklijk Concertgebouworkest, de New York en Los Angeles Philharmonic, het Cleveland Orchestra en het Philadelphia Orchestra, de symfonieorkesten van Chicago, Boston en London, de orkesten van de BBC, Zürich en La Scala, het Mahler Chamber Orchestra, het Orchestra dell’Accademia Nazionale di Santa Cecilia, het Orchestre National de France, het Orchestre de Paris en het NHK Symphony Orchestra. Jian Wang heeft onder meer het Elgar Concerto opgenomen met het Sydney Symphony Orchestra, een album met korte stukken voor cello en gitaar getiteld Rêverie, het dubbelconcert voor cello en viool van Brahms met de Berliner Philharmoniker en Gil Shaham, de celloconcerto’s van Haydn met het Gulbenkian Orkest, alsook de cellosuites van Bach onder Deutsche Grammophon China.

Sonia Wieder-Atherton studeerde aan het Conservatoire National Supérieur de Paris bij Maurice Gendron en daarna aan het Tsjaikovski-conservatorium in Moskou bij Natalia Shakhovskaia. Ze is de favoriete vertolkster geworden van hedendaagse componisten zoals Pascal Dusapin, Georges Aperghis, Betsy Jolas en Wolfgang Rihm. Ze trad op als soliste met onder meer het Orchestre de Paris, het Orchestre National de France, het Belgian National Orchestra, het Orchestre Philharmonique Royal de Liège, het Israel Philharmonic Orchestra, het Orchestre Philharmonique du Luxembourg, de NDR Radiophilharmonie Hannover en Les Siècles, en ze treedt regelmatig op met musici als Imogen Cooper en Raphaël Oleg. De afgelopen jaren heeft ze talrijke originele projecten ontwikkeld, in samenwerking met onder anderen Chantal Akerman, Charlotte Rampling en Fanny Ardant. In 2011 ontving ze de Prix Francine et Antoine Bernheim voor Kunsten, Letteren en Wetenschappen en in 2015 werd ze in Frankrijk benoemd tot Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres. In 2018 trad ze op tijdens het plechtige eerbetoon aan Simone Veil in het Parijse Pantheon. Haar opnames werden uitgebracht door Alpha Classics.