Voorzitter van de jury
Eugène Traey
België, °1915 - 2006
Eugène baron Traey (1915-2006), uit Belgische ouders in Amsterdam geboren, studeerde aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen bij Emmanuel Durlet. Hij zette zijn studies voort bij Robert Casadesus in Parijs en bij Karl Leimer en Walter Gieseking in Duitsland. Na deze internationale opleiding als pianist gaf hij naast zijn concertloopbaan les aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen, waar hij tot 1980 directeur was. Hij gaf recitals, concerten met orkest en speelde kamermuziek met Arthur Grumiaux en Jean Laurent en pianoduo's met Frédéric Gevers. Hijwas de grondlegger van kunstencentrum deSingel in Antwerpen en was geregeld jurylid bij gerenommeerde internationale muziekwedstrijden (Moskou, Warschau, München, Tokio e.a.). Eugène Traey was van 1982 tot 1995 juryvoorzitter van de Koningin Elisabethwedstrijd.
  • Biografie
Meer informatie
Friedrich Cerha
Oostenrijk, °1926
Composer Friedrich Cerha, born in Vienna in 1926, has long been considered one of the most important Austrian composers of our time. In 1958, he founded the Vienna-based ensemble die reihe. He directed die reihe, an ensemble comprised of talented soloists, for decades. In 1960 and 1961, he composed a work that became central to his compositional output - a cycle entitled Spiegel. In 1979, he completed Berg's three-act opera Lulu, a work which garnered him international attention.

Friedrich Cerha has spent much of his career delving into various 20th century musical styles, such as twelve-tone technique, neoclassicism, and serial music. He has also maintained an interest in replicable emotional developments, which permeate both his orchestral and chamber works.

Music-theatre has also played an important role in Friedrich Cerha's compositional output. For example, he created a version of Spiegel that included movement groups, lights, and objects. Soon after this he wrote the music-theatre piece Netzwerk. In the late 1970s, he became highly interested in Bertolt Brecht's Baal and produced a work of the same name that grappled with the relationship between the individual and society. This work was followed by Der Rattenfänger (1984-1986) and Der Riese vom Steinfeld (1997). His most important orchestral works include Langegger Nachtmusik III and Impulse. Over the past several years he has produced multiple solo concertos, such as his Concerto for violin and orchestra (2004), Concerto for soprano, saxophone and orchestra (2003/2004) and Concerto for clarinet and orchestra (2009).

Today, Friedrich Cerha is as exceptionally productive as ever. His Concerto for percussion and orchestra premiered in the autumn of 2009 (Martin Grubinger, Mozarteumorchester Salzburg), followed by Instants (WDR Symphonieorchester), Like a Tragicomedy (BBC Philharmonic Orchestra), and Kammermusik for orchestra (ORF Radio Symphonieorchester), performed at the Wiener Festwochen 2010. In September 2010, Ensemble Modern and Hans Holliger have come together to put on the world premiere of Cerha's Quintet for oboe and string quartet. The Salzburg Biennale made Friedrich Cerha, whose 85th birthday was celebrated, a main focus of its festival in 2011.

In addition to his active compositional life, Friedrich Cerha taught at the Hochschule für Musik in Vienna until 1988. His students have included Georg Friedrich Haas and Karlheinz Essl. Friedrich Cerha is a recipient of the Grand Austrian State Prize, a member of the European Academy of Arts and Sciences, and an officer of the Order of Arts and Letters. The Biennale di Venezia awarded him with the Golden Lion for his life's work in 2006.
  • Biografie
Meer informatie
Frédéric Devreese
België, °1929 - 2020
Frédéric Devreese (Amsterdam, 1929) componeert zowel voor opera, ballet, orkest, kamermuziek, koor als piano, maar is bij het publiek vooral bekend geworden via zijn filmmuziek en als dirigent. Hij trad in de voetsporen van zijn vader Godfried Devreese, eveneens componist en dirigent, en studeerde compositie bij Marcel Poot en orkestdirectie bij René Defossez in Brussel, om zich daarna te perfectioneren aan de Accademia Santa Cecilia in Rome en de Wiener Staatsakademie. Toen hij nauwelijks negentien jaar oud was, ontving hij de Prijs van de Stad Oostende voor zijn Eerste Pianoconcerto. In 1983 was zijn Vierde Pianoconcerto het verplichte werk voor de finale van de Koningin Elisabethwedstrijd. Hij kreeg zowel in binnen- als buitenland nog meer erkenning met onder andere de Italiaprijs (1964) voor zijn tv-opera Willem Van Saeftinghe, de Georges Delerueprijs en in 2006 de Klara-Carrièreprijs, een eerbetoon aan ‘een musicus van bij ons met internationale uitstraling’. Devreeses filmmuziek werd tot tweemaal toe beloond met de Prijs Joseph Plateau. Frédéric Devreese heeft jarenlang voor de toenmalige BRT gewerkt, onder andere als dirigent van het BRT Filharmonisch Orkest. Voor zijn opnames als dirigent voor Naxos, Anthology of Flemish Music, mocht hij in 1996-1997 de titel Cultureel Ambassadeur van Vlaanderen dragen.
  • Biografie
Meer informatie
Edison Denisov
Rusland (Federatie), °1929 - 1996
Edison Denisov was een opvallend innovatieve Russische componist van Siberische afkomst. Als leidend figuur van de post-Sjostakovitsj generatie en zeer invloedrijk leraar was hij aangetrokken tot Europese modellen zoals Boulez en Ligeti, alsook tot de Franse esthetiek van Debussy en Messiaen. Zijn modernistische inslag veroorzaakte ernstige officiële afkeuring, maar hij bleef trouw aan zijn Russische roots met zoete romantische melodieën van Glinka en confessionele psychodrama's van Sjostakovitsj. Zijn stijl is verfijnd, prachtig gedetailleerd, tegelijkertijd romantisch en melancholisch, met een rijk spel vol uitgebreide chromatische texturen en micro-polyfonie tot gevolg. Hij was een meester in kleurrijke instrumentatie, zoals in werken als Peinture, en gebruikte zijn vaardigheden om werken te voltooien van Schubert, Moesorgski, Debussy en Mosolov. Edison Denisov schreef werken voor toonaangevende solisten waaronder Heinz Holliger, Aurèle Nicolet, Gidon Kremer en Yuri Bashmet. Zijn werken omvatten La Vie en Rouge (1975, cantate voor stem en ensemble), Flute Concerto (1975, voor fluit en kamerorkest) en Requiem (1980, voor solisten, koor en orkest).
  • Biografie
Meer informatie
Henri Dutilleux
Frankrijk, °1916
Meer informatie
Theo Loevendie
, °1930
Theo Loevendie werd in 1930 in Amsterdam. Hij studeerde compositie en klarinet aan het Amsterdams Conservatorium. Tot 1968 was hij vrijwel uitsluitend actief op het terrein van de jazz. Hij trad met zijn eigen groepen op tijdens de belangrijkste Europese jazzfestivals. In 1979 werd hij voor al zijn jazzactiviteiten de Wessel-Ilckenprijs toegekend; één van zijn jazzgrammofoonplaten was al in 1969 met een Edison bekroond.

Van 1970 tot 1988 was Theo Loevendie hoofdleraar compositie aan het Rotterdams Conservatorium. Van 1988 tot 1997 doceerde hij compositie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en sinds 1995 aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam. Hij was centrale componist in vele festivals en gaf masterclasses over de gehele wereld.

In 1968 begon Theo Loevendie met het schrijven van concertmuziek. Sindsdien worden zijn werken over de gehele wereld uitgevoerd, zowel in festivals van hedendaagse muziek als in reguliere concerten. Begin 1985 voltooide hij de opera Naima, waarvan de première in het Holland Festival 1985 heeft plaatsgevonden. De kameropera Gassir, the Hero (1990) beleefde zijn wereldpremière in mei 1991 in Boston (V.S). Zijn opera Esmée ging tijdens het Holland Festival 1995 in première en werd uitgevoerd in Berlijn.
In 1997 werd in Bielefeld (Duitsland) een nieuwe productie van deze opera op de planken gezet. In het Holland Festival 2001 ging zijn kameropera Johnny & Jones in première. Deze productie werd in 2003 in Dresden herhaald. Tot zijn orkestwerken behoren een Pianoconcert (1995), een Vioolconcert (1998), een Klarinetconcert (2001) en Seyir (2002) voor 25 westerse en niet-westerse instrumenten (première op de Berliner Festspiele 2002). Begin 2003 richtte Theo Loevendie het ensemble Ziggurat op, een combinatie van westerse en niet-westerse instrumenten. Hij schreef sindsdien vele composities voor deze bezetting.

In 1982 ontving Theo Loevendie een Edison voor de grammofoonplaat van De Nachtegaal (1979) en in 1983 de prijs van de Italiaanse RAI voor de tv-versie van dit werk dat sindsdien in vele talen over de hele wereld is uitgevoerd. In 1984 deelde hij met Pierre Boulez de Amerikaanse Koussevitzky International Record Award; Theo Loevendie ontving de prijs voor Flexio (1979) dat gecomponeerd werd voor het 90-jarig jubileum van het Koninklijk Concertgebouworkest. Voor de opera Naima (1985) werd hem de Matthijs Vermeulenprijs 1986 toegekend.

In 1988 was Theo Loevendie de eerste componist die de prestigieuze 3M-prijs ontving, als bekroning van zijn oeuvre en voor zijn vele verdiensten.
  • Biografie
Meer informatie
Frederik van Rossum
België, °1939
De in Brussel geboren componist Frederik van Rossum won na zijn Eerste Grote Prijs van Rome in 1965 nog talrijke andere internationale prijzen. In 1981 riep UNESCO’s Internationale Tribune voor Componisten in Parijs zijn Réquisitoire voor kopers en slagwerk uit tot het winnende oeuvre. Twee van zijn composities golden als verplicht werk in de Koningin Elisabethwedstrijd : zijn eerste concerto voor viool en orkest in 1980, dat vijfmaal in diverse uitvoeringen op cd uitgebracht werd, en zijn Aria a modo di vocalizzo voor de zangsessie van 1988. van Rossum geeft blijk van een uitzonderlijk orkestratietalent. Behalve heel wat werken voor orkest, met of zonder solist, heeft hij ook kamermuziek, scènemuziek en een opera geschreven. Zijn werken voor piano zijn uiterst rijk en gevarieerd. Voor dit instrument, dat hij op uitmuntende wijze bespeelt, heeft hij partituren geschreven waarvan enkele een ereplaats innemen in het geheel van zijn oeuvre. Frederik van Rossum was van 1995 tot 2000 huiscomponist van het Festival van Vlaanderen en is lid van de Koninklijke Academie voor Wetenschappen, Letteren en Schone Kunsten van België.
  • Biografie
Meer informatie
Piano 2020 uitgesteld naar 2021
Wedstrijdverloop
H.M. Koningin Mathilde
Juryleden van de pianowedstrijden
Deze Website maakt gebruik van cookies om u de best mogelijke ervaring te bieden.
Door op « ACCEPTEREN » te klikken of door verder te gaan met het gebruik van de Website, aanvaardt u het gebruik van cookies in uw webbrowser. Voor meer informatie over ons cookiebeleid en de verschillende soorten cookies die worden gebruikt, klikt u op Meer informatie
ACCEPTEREN